چنین نیز هم نخواهد ماند

دیروز در صفحه‌ای خواندم گذر از سختی‌ها مسیر مشخصی دارد:

۱) به خودتان می‌گویید این هم می‌گذرد.

۲) آنقدر طولانی می‌شود که فکر می‌کنید هیچ وقت قرار نیست تمام شود.

۳) بالاخره می‌گذرد.

در یادداشت‌های اخیرم از فرکانس زیاد جملات «همه چیز درست می‌شود» و «چیزی نیست» در جوامع پیشرفته‌تر نوشتم. حقیقت این است که از این مضامین ما هم کم نداریم…

بیشتر از همه از این غزل حافظ لذت می‌برم که چنان نماند، چنین نیز هم نخواهد ماند…

بعید است خواننده‌ی این حرف‌ها در هیچ کدام از دوران‌های زندگیش در زمانی، سختی یا تلخی را تجربه نکرده‌باشد. همه‌مان آزمون‌های ورودی مدارس را تجربه کرده‌ایم و اکثرمان کنکور، یا امتحانات فشرده و deadlineهای طاقت‌فرسای پروژه‌ها را پشت سر گذاشته‌ایم.

تمام آن روزهایی که با ناراحتی و ناخوشی برای گذر از آن فشارها تلاش می‌کردیم، امروز خاطره‌ای است که یادآوریش معمولاً با حس و حال خوب، و گاهی با ناراحتی مختصری همراه است. در ورزش، این حس و حال هر بار تجربه می‌شود: آن زمانی که دیگر نفسی برای دویدن نداری؛ آن زمانی که شنا (push-ups!) می‌روی و از خستگی، بازوهایت توان بلندکردنت از زمین را ندارند، یا دیگر نایی برای پریدن نداری، احساس می‌کنی تمام شده‌ای. فردای همان روز از احساس خوب قوی‌شدن خوشحالی و منتظر نوبت بعدی ورزش…

به دوستی می‌گفتم جاده‌ها استانداردهایی دارند که هر چند کیلومتر باید یک پیچ داشته‌باشند، و زیباترین جاده‌ها آن‌هایی هستند که به تناوب از این پیچ و تاب‌ها در خود گذاشته‌اند. رانندگی در اتوبان صاف، خسته‌کننده و ملال‌آور است.

در میان آن پیچی که باید حواست به سرعتت، دنده‌ات، و فرمانت باشد، همین حرف حافظ است که لذت رانندگی را دوچندان می‌کند:

رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

چنان نماند؛ چنین نیز هم نخواهد ماند…

فرکتالی از تغییر

یک پاسخ به “چنین نیز هم نخواهد ماند”

  1. چنان نماند، چنین نیز هم نخواهد ماند….
    سالی ک پشت کنکور بودم این جمله را روی دیوار روبرو میزم چسبانده بودم و هر وقت خسته می‌شدم می خواندمش….
    برای من جمله ای است کوتاه و مختصر ، امید بخش و عمیق…. 💫💛

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *